Rozdział 12 "Nazywam się Eli"

- Mamo! Ona się nie budzi!- krzyknęła w kierunku Sefu, szara lwiczka. Od kilku dni stała nad nią i czekała aż Eli otworzy oczy. 

- Lily, nie chcę cię zasmucać, ale może ona już nie jest na tym świecie- powiedziała przyjaciółka Tefii 

- Ale ona na pewno żyje!- zawołało dziecko. Stała obok niej i się nudziła. Nagle przyszedł do brązowe lwiątko.

- Meli!? Co ty tu robisz!?- zawołała wściekła Lil ( zdrobnienie)

- Przyszedłem, żeby się z tobą pobawić

- Ale .. wiesz co się stanie

- No dobra- odparło niezadowolone lwiątko i poszło

Na chwilę zapadła cisza i można było usłyszeć tylko oddech Lily.  Wtedy lwiczka zaczęła sobie rozmarzyła,  że zapomniała o całym świecie.

    Nagle ... Eli otworzyła oczy.  Lily na ten moment ze zdziwienia otworzyła buzię. Nagle obie lwiczki na swój widok krzyknęły:" AAAA!!!!!!" Jednak  szara po chwili zaczęła opowiadać: Cześć, wreszcie się obudziłaś! Lubisz biedronki? Ja bardzo. Kiedyś sobie wyobraziłam, że jestem jedną i leciałam do chmur. Czy chciałabyś latać? Ja tak. Mogłabym wtedy polować na ptaki w powietrzu..."

Pomarańczową lwiczkę od monologu potomka Sefu zaczęła boleć głowa. Na szczęście raptem pojawiła się matka głównej rozmownej bohaterki. 

- O obudziłaś-tutaj lwica rzuciła złośliwe spojrzenie na swoją córkę- Dobrze się czujesz?

- Tak- wybąknęła zdezorientowane dziecko

- Czy pamiętasz coś o sobie- zapytała Mrocznoziemka

- Nie.

- Och- Sefu opuściła nadzieja- A jak się nazywasz?

- Nie pamiętam. 

- Ach to trochę kłopotliwa sprawa, ale...

- Zaraz. Nazywam się Eli

Jak wam się podobał rozdział? Przepraszam, że tak długo czekaliście, ale nie miałam weny, rok szkolny itp. Postaram się zrobić jakąś nagrodę. 

Niedługo będzie rocznica bloga i tak myślę, by zrobić DUŻY konkurs na tym blogu. Co wy na to ? Jedną z nagród za pierwsze miejsce byłoby mój rysunek na waszego bloga. Może być?