Geneza strony

Witaj nowy/stary czytelniku! Ten blog jest bardzo silnie inspirowany historią TC-96 i blogiem Patrycji.Chciałabym w tym miejscu obie autorki przeprosić Jednak na prośbę czytelników postanowiłam to kontynuować. Zapraszam do czytania!

poniedziałek, 12 kwietnia 2021

Rozdział 5 "Chory"

 Przez pierwsze dni stan Li' ego był bardzo zły. Dopiero szóstego jego zdrowie się poprawiło.  Mimo to nadal nie mógł wychodzić z jaskini, dlatego, że Szaman stwierdził u niego zapalenie płuc. Pewnie lwiątko bardzo by się nudziło gdyby nie Sarabi, ponieważ ona codziennie przez cały dzień opowiadała o przeszłości Lwiej Ziemi.

- Babciu opowiesz mi o swoim dzieciństwie?- zapytał pewnego dnia syn Kiary i Kovu

- Dobrze bardzo chętnie- odpowiedziała stara lwica- Pewnie jak już wiesz ja wcześniej nie pochodziłam z Lwiej Ziemi, ponieważ urodziłam się na Ptasiej Ziemi. Ptasia Ziemia była przepiękna i różniła się od tej krainy  na, której teraz żyjemy tym, że wszyscy sobie bezgranicznie ufali. 

- Łał. Naprawdę cudowne miejsce-  powiedział Li

- Tak to było śliczne miejsce. Pewnego dnia przybyły trzy hieny. Wydawały się bardzo przyjazne. Aż do czasu...  Kilka tygodni później po ich osiedleniu moja mama Luri mnie i mojego brata Liesa...

- Babciu czyli to od niego dostałem swoje imię!- nagle przerwało jej lwiątko

- Tak zgadza się to prawda. Luri nas obudziła wcześnie rano i powiedziała, żebyśmy poszli do wodopoju umyć się, bo czeka na nas niespodzianka. Szybko tam poszliśmy. Pięć minut później mieliśmy już wracać, ale nagle zobaczyłam małego ptaszka. Wtedy powiedziałam mojemu bratu: "Chodź może go złapiemy"? On wtedy odpowiedział: "Chciałbym ale wiesz nasza mama...

        Tak codziennie mijały dni Li'emu aż do odzyskania zdrowia. Choroba trwała trzy miesiące. Następnego dnia rano Kiara zapytała swojego synka, czy się nudził podczas choroby. 

- Nie mamo.W ogóle nie zaznałem nawet odrobinki znużenia, dzięki swojej kochanej babci Sarabi. Mangowa lwica słysząc te słowa uśmiechnęła się. Nagle do niej przyleciała Zizi( majordomuska po Zazu) przynosząc wesołe nowiny. W tym samym czasie dziecko Kiary poszło się przytulić do swojej babci.


środa, 24 marca 2021

Rozdział 4 "Zaginiony cz.2"

 Rozdział 4 "Zaginiony cz. 2"

Lwiątka po odejściu mamy zaczęły bawić się w chowanego.  Pierwszą  rundę wygrała Eli i po chwili zapytała: " Co teraz robimy?" 

- Może wejdziemy na tą górkę- odparł Li wskazując łapką na niewielkie wzniesienie. 

- Dobrze. Ja będę pierwsza!- zawołała najmłodsza siostra i dzieci natychmiast się zaczęły wspinać. Tym razem wyjątkowo pierwsza wdrapała się Sea, później Li, a na końcu Eli. 

- Teraz może pobawimy się, że ja jestem królową. Ty Eli będziesz lwicą polującą, która musi teraz  coś zdobyć, a ty Li będziesz moim mężem- powiedziało na szczycie białe dziecko Kovu i Kiary.  Lewek chętnie się zgodził, jednak jego siostra odmówiła.

- Dlaczego nie chcesz się bawić? - zapytali Sea i Li

- Dlatego, że będę musiała polować,a nie ma w ogóle żadnych zwierząt oraz wy będziecie odpoczywać i ja nigdy nie odpocznę jak nie złapię jakiegoś zwierzęcia.-odpowiedziała Eli. Jej rodzeństwo szybko zrobiło szybko naradę i doszło do pewnego wniosku.

- Mam pomysł! Nie będziesz musiała polować! Po prostu zaczniesz zbierać patyki, których jest dużo i będę udawać, że to mięso- zaproponowała Sea. Najstarsza z rodzeństwa po tej zmianie chętnie się zgodziła. Lwiątka zaczęły się wesoło bawić.  Eli zbierała gałązki, Li patrolował teren, a Sea podejmowała "ważne" decyzje. Te "ważne" decyzje to były np. : czy powinna przejść się na spacer, czy może zostać w "domu" i tym podobne.

czwartek, 11 marca 2021

Ogłoszenia

Dzisiaj  wyjdzie 3 rozdział , ale mam parę ważnych komunikatów.

1. Po 6 rozdziałach (prawdopodobnie) zrobię konkurs z nagrodami.

2. Przypuszczam, że zacznę zadawać pytania pod koniec notatki.

3. Jeśli mi się uda zacznę robić ankiety.

4. Postaram się, żebym robiła szybciej opowiadania.


Rozdział 3 "Zaginiony cz.1"

                                                 "Zaginiony"

    Pewnego ranka Li wstał i wyszedł z groty. Rozejrzał się i zobaczył... coś białego co pokrywało polanę, Lwią skałę i drzewa! Lwiątko było bardzo zdziwione tym widokiem. Natychmiast obudził mamę i zapytał co to jest.

- Li, daj mi spać- odburknęła Kiara

- Mamo no chodź!- zawołał

    W końcu Kiara wstała z groty oraz  zobaczyła biały puch. 

- Co to może być?- zastanawiała się głośno lwica- Obudź dziadka, Li

Dziecko obudziło Simbę i przez przypadek też Nalę. Dziadkowie  stwierdzili, że nigdy czegoś takiego nie widzieli. Zbudzona tymi hałasami  z trudem, ale jednak bezszelestnie wyszła Sarabi i zabrała głos.

- To jest śnieg- powiedziała 

- A co to jest śnieg?- zapytała Eli, która wyszła z jaskini.

- Śnieg to ... puchowa pierzynka dla natury- odpowiedziała zmieszana lwica

- A skąd się wziął?- zapytała mała Sea

- On? Z nieba- odparła niepewnie jej prababcia

    Na chwilę zapadła cisza. Po chwili  najmłodsza siostra cichutko powiedziała: " Mamo bardzo chce mi się pić. Czy mogę pójść do wodopoju z moim rodzeństwem?"

- Tak idźcie- odpowiedziała Kiara

     Lwiątka szybko poszły i po chwili dotarły do jeziora.  Nagle jednocześnie na widok zbiornika wody krzyknęły:" Co to jest?!"

- Na nim jest  jakaś pokrywa- powiedziała niepewnie Eli

- Zobaczę co to- odparł beztrosko Li i jeszcze siostry nie zdążyły krzyknąć" Stój!", kiedy on stanął na tafli. 
- Ja na tym czymś stoję! Ja stoję!!!- krzyczało zachwycone lwiątko

- Zobaczę czy ja też- oznajmiły Eli i Sea. Siostry stanęły i były zdziwione, że nic się nie stało. 

Nagle dziewczynki usłyszały dźwięk lizanej tafli. Odwróciły się i zobaczyły... Li' ego, który lizał taflę na jeziorze!

- To nie jest woda! To jest coś śliskiego! I co gorsza nie jest to woda!- powiedział podniesionym głosem Li

- Musimy iść do rodziców- odpowiedziała Eli i szybko dzieci dotarły na Lwią Skałę i opowiedziały co się stało. Kiara wysłuchawszy lwiątek, sama nie wiedziała co to jest. Już miała zapytać swoją babcię, kiedy nagle Simba odparł: " To jest lód"

- Tato skąd to wiesz?- zapytała Kiara

- Częściej zdarza się lód niż śnieg- odparł król Lwiej Ziemi i po chwili się uśmiechnął

Nagle podszedł do nich Kovu i zapytał: " Li czy ja dobrze zrozumiałem, że nie mogłeś się napić?"

- Tak tato- odparł chłopiec.  Jego ojciec zaczął rozumować: " Jeśli  mój syn nie mógł się wypić to oznacza że..." Dalej przyszły król nie mógł myśleć. Na kilka minut  zapadła kompletna cisza. 

    Po chwili Kovu powiedział: " Jeśli nie ma niezamarzniętego źródła wody to stanie się tragedia. Jak lwy będą pić? Jak inne zwierzęta przetrwają? Co robić?" Słysząc te lamenty nagle z trudem wyszła Sarabi.

- Znam jedno miejsce, gdzie nigdy na niej niema lodu- zabrała głos stara lwica

- Gdzie się znajduje? - zapytał Kovu

- Zaprowadzę was tam- obiecała matka Simby

- Sprowadzę lwice, Kiarę i moje dzieci- rozpoczął spiczastonosy- daj nam kilka minut. Dobrze? Sarabi się zgodziła i po chwili wszyscy szli w kierunku rzeki, która nigdy nie zamarzała. Po godzinie wszyscy dotarli.  Rzeka była szybka i dosyć głęboka. Przez chwilę drapieżniki się rozglądały i niektóre lwice wróciły do domu, a jeszcze inne zaczęły pić wodę.

- Muszę już iść, żeby zapoznać z tym miejscem inne zwierzęta- powiedział Kovu i odszedł. Niestety nie miał szczęścia i się okazało, że jak na złość wszystkie stworzenia poza nielicznymi okazami reszta poszła na Ziemię Law.  Zielonoki musiał więc iść do tej odległej ziemi. Tym czasem Kiara przyglądała się zbiornikowi wody. Eli, Li'emu i Sea bardzo się nudziło więc postanowili się pobawić.

- Robimy zapasy?- zapytała dziarsko Sea

- No pewnie!- odpowiedziało jej rodzeństwo. Lwiątka natychmiast zaczęły się przepychać i wygrał Li.

- Cha! cha!  Jestem najsilniejszy i na pewno zostanę królem!- krzyknęło lwiątko po wygranej walce.

-  To wcale nie jest takie pewne.- odpowiedziała mu jego młodsza siostrzyczka.

- Przecież może to ja zostanę królową- zasugerowała nieśmiało Eli. Nagle lwiątka zaczęły się kłócić. Kiara to słysząc powiedziała: " Na razie nie planujemy wybierać przyszłego władcę. Każdy z was ma wady i zalety oraz wasz charakter może się zmienić- Dzieci słuchały jak zahipnotyzowane- Chodźmy już do domu dobrze?

- Mamo jeszcze trochę! Proszę!- powiedziało każde z lwiątek. Lwica przez chwilę się zastanowiła, a następnie zgodziła się oraz zabrała resztę lwic na Lwią Skałę

poniedziałek, 22 lutego 2021

Rozdział 2 "Przygoda z baobabem"

                                        "Przygoda z baobabem"

                Lwiątka szybko rosły i były bardzo ciekawskie.

Pewnego dnia, kiedy Kovu rozmawiał z Zazu w sprawie zatrudnienia jego córki Zizi, Sea, Li oraz Eli zapytały mamę, czy mogą pójść się pobawić.

- Możecie pójść, tylko wracajcie wieczorem- odpowiedziała Kiara.

- Dobrze mamo!- krzyknęły lwiątka i poszły.

    Jak lwiątka się oddaliły, nagle Eli krzyknęła: " Berek"! I dotknęła Li. Dzieci zaczęły się bawić i nagle dobiegły do małego lasku w którym drzewa rosły naprzeciwko  siebie.

- Niesamowite!- zawołały lwiątka.

- Jak tu ładnie!- zauważyła Sea.

- To co teraz robimy?- zapytał  Li. 

- Nie wiem- powiedziała Eli

     Na chwilę zapadła cisza. Po chwili Eli powiedziała: "Wejdę pierwsza na to drzewo"! I wskazała łapką na niewysoki kakaowiec.

-  To nie żaden wyczyn- prychnął Li

- Ach tak?- zapytała zaczepnie Eli- zakładam, że ty byś nie dał rady!

- Nieprawda  ja tam będę pierwszy!- krzyknął Li

- Nieprawda, bo ja dotrę przed tobą-włączyła się do rozmowy Sea 

- Okej zobaczymy kto jako pierwszy będzie tam!- krzyknęła Eli i na ten znak lwiątka zaczęły wspinać się.

    Pierwsza dotarła Eli, drugi Li, ostatnia Sea.

- A  nie mówiłam?- przechwalała się Eli

 Li poczuł ukłucie zazdrości i odwrócił się tyłem do siostry. Po kilku minutach zawołał: " Może wejdziemy na to drzewko"? To"drzewko" to był okazały baobab, który miał aż 30 metrów. Sea przełknęła ślinę. Bardzo się bała wejść. 

- No chętnie- odpowiedziała najstarsza lwiczka i szybko zaczęła się wspinać  z Li. Sea wchodziła na drzewo  bardzo powoli i niepewnie. Najszybciej tym razem dotarł Li i był z tego powodu bardzo dumny.  Potem dotarła Eli, a na końcu Sea.  Rodzeństwo następnie usiadło na wielkim konarze, a Sea na małej i cienkiej gałązce

- Ładny widok -zauważył Li

- Super jest tak widzieć świat z lotu ptaka- powiedziała Eli

     Niespodziewanie lwiątka usłyszały trzask łamanej gałęzi i nagle zobaczyły, że ... Sea spada z drzewa! Trzymała się z całej siły , jednak  jej pazury szybko osuwały się po korze

- Pomocy!!!- krzyczała Sea z całej siły. Li był sparaliżowany strachem, a Eli szybko schodziła z drzewa by złapać siostrę. Niestety biała lwiczka osuwała się szybciej.

        W tym samym czasie Kiara na lwiej skale usłyszała nieludzkie krzyki i tam szybko pobiegła. Po dotarciu na miejsce zobaczyła przerażający widok. Sea już nie miała siły i odczepiła pazury od pnia i spadała. Eli energicznie schodziła, a Li tylko na to patrzył. Kiara szybko skoczyła i złapała swoje dziecko.  Po kilkunastu minutach  rodzeństwo zeszło z drzewa i zapytało:" Sea nic ci się nie stało"?

- Nie na szczęście nie-  odparła wymęczonym głosem lwiczka i po tej odpowiedzi Kiara i  jej dzieci ruszyły w kierunku Lwiej skały.



wtorek, 9 lutego 2021

Rozdział 1 "Narodziny"

"Narodziny"

        Wszystkie zwierzęta szły w kierunku Lwiej Skały, ponieważ narodziły się dzieci Kovu i Kiary.  Szedł też w tym kierunku Kion i Rani. Po chwili wszyscy tam dotarli. Na początku z jaskini wyszła Sarabi i stanęła na końcu skały, potem za nią Nala oraz Simba. Na końcu wyszła Kiara i Kovu trzymając dwa lwiątka. Trzecie lwiątko niósł Rafiki. 

    Maluchów było troje. Jeden chłopczyk, dwie dziewczynki.

            Jedna z dziewczynek była biała i miała niebieskie oczy. Była najmniejsza z rodzeństwa.

           Druga z dziewczynek była złocisto-pomarańczowa i miała zielone oczy. Była największa.

           Chłopczyk był koloru czekoladowego i miał brązowe oczy.

    Kiara trzymała lwiątko czekoladowe, Kovu złocisto-pomarańczowe, a Rafiki białe. Następnie unieśli nad skałą lwiątka i każde stworzenie oddało hołd nowo narodzonym dzieciom. Po prezentacji lwiątek podszedł do nich Simba i zapytał: " Jak nazwiecie swoje dzieci"?

- Białą może nazwiemy Leach?- odparł Kovu

- Nie. To imię do niej nie pasuje. Nazwę ją Sea(czytaj:Si), ponieważ jak się narodziła padał wielki deszcz i mi się wydawała przez chwilę niebieska- odpowiedziała Kiara.

- Ładne imię.- zauważyła Nala, zbliżając się.

- Chłopca nazwiemy Li- powiedział Kovu.

- Chciałabym, żeby druga dziewczynka nazywała się Eli- odparła Sarabi.

- Podoba nam się to imię-  odpowiedzieli młodzi rodzice i tak już zostało.

      


Mała Sea ( po lewej),  Eli ( na środku) i Li ( po prawej)

Mój rysunek. Nie kopiować chyba, że za moją pisemną zgodą!