Na początku chciałabym przeprosić za to, że nie pojawił się post przez miesiąc, ale nie miałam weny.
Teraz mam do was pytanie: Czy wolelibyście, żeby posty były często, ale bez ilustracji czy z nimi i rzadko?
Na początku chciałabym przeprosić za to, że nie pojawił się post przez miesiąc, ale nie miałam weny.
Teraz mam do was pytanie: Czy wolelibyście, żeby posty były często, ale bez ilustracji czy z nimi i rzadko?
W tym samym czasie, kiedy Li przytulał się z babcią...
- Zizi naprawdę to niemożliwe!- krzyknęła szczęśliwa Kiara. Szybko pobiegła do Kovu, swojego męża.
- Kochanie nie uwierzysz. Jutro odwiedzi nas... Kion z całą swoją rodziną!- zawołała radosna lwica. Takie wizyty nie zdarzały się często, ponieważ Drzewo Życia było bardzo daleko.
Następnego dnia z samego rana Kiara powiedziała:" Dzieci nie uwierzycie. Dziś odwiedzi was wujek Kion, ciocia Rani i wasi kuzyni, ale najpierw musicie iść do wodopoju i się umyć!" Sea, Eli i Li się bardzo ucieszyli, ponieważ rzadko widywały inne lwiątka i szybko wróciły. Po powrocie długo czekały aż nagle zobaczyły cztery lwie sylwetki. Jedna z nich należała już do króla Drzewa Życia, druga do jego królowej, Rani, a dwie pozostałe do ich dzieci. Dzieci było dwoje, dziewczynka i chłopiec.
Dziewczynka miała płowe futro, zielone oczy i pręgę. Z wyglądu była podobna do Ziry, jednak była lwioziemką i była bardzo miła oraz uprzejma. Nazywała się Helia.
Przez pierwsze dni stan Li' ego był bardzo zły. Dopiero szóstego jego zdrowie się poprawiło. Mimo to nadal nie mógł wychodzić z jaskini, dlatego, że Szaman stwierdził u niego zapalenie płuc. Pewnie lwiątko bardzo by się nudziło gdyby nie Sarabi, ponieważ ona codziennie przez cały dzień opowiadała o przeszłości Lwiej Ziemi.
- Babciu opowiesz mi o swoim dzieciństwie?- zapytał pewnego dnia syn Kiary i Kovu
- Dobrze bardzo chętnie- odpowiedziała stara lwica- Pewnie jak już wiesz ja wcześniej nie pochodziłam z Lwiej Ziemi, ponieważ urodziłam się na Ptasiej Ziemi. Ptasia Ziemia była przepiękna i różniła się od tej krainy na, której teraz żyjemy tym, że wszyscy sobie bezgranicznie ufali.
- Łał. Naprawdę cudowne miejsce- powiedział Li
- Tak to było śliczne miejsce. Pewnego dnia przybyły trzy hieny. Wydawały się bardzo przyjazne. Aż do czasu... Kilka tygodni później po ich osiedleniu moja mama Luri mnie i mojego brata Liesa...
- Babciu czyli to od niego dostałem swoje imię!- nagle przerwało jej lwiątko
- Tak zgadza się to prawda. Luri nas obudziła wcześnie rano i powiedziała, żebyśmy poszli do wodopoju umyć się, bo czeka na nas niespodzianka. Szybko tam poszliśmy. Pięć minut później mieliśmy już wracać, ale nagle zobaczyłam małego ptaszka. Wtedy powiedziałam mojemu bratu: "Chodź może go złapiemy"? On wtedy odpowiedział: "Chciałbym ale wiesz nasza mama...
Tak codziennie mijały dni Li'emu aż do odzyskania zdrowia. Choroba trwała trzy miesiące. Następnego dnia rano Kiara zapytała swojego synka, czy się nudził podczas choroby.
- Nie mamo.W ogóle nie zaznałem nawet odrobinki znużenia, dzięki swojej kochanej babci Sarabi. Mangowa lwica słysząc te słowa uśmiechnęła się. Nagle do niej przyleciała Zizi( majordomuska po Zazu) przynosząc wesołe nowiny. W tym samym czasie dziecko Kiary poszło się przytulić do swojej babci.
Rozdział 4 "Zaginiony cz. 2"
Lwiątka po odejściu mamy zaczęły bawić się w chowanego. Pierwszą rundę wygrała Eli i po chwili zapytała: " Co teraz robimy?"
- Może wejdziemy na tą górkę- odparł Li wskazując łapką na niewielkie wzniesienie.
- Dobrze. Ja będę pierwsza!- zawołała najmłodsza siostra i dzieci natychmiast się zaczęły wspinać. Tym razem wyjątkowo pierwsza wdrapała się Sea, później Li, a na końcu Eli.
- Teraz może pobawimy się, że ja jestem królową. Ty Eli będziesz lwicą polującą, która musi teraz coś zdobyć, a ty Li będziesz moim mężem- powiedziało na szczycie białe dziecko Kovu i Kiary. Lewek chętnie się zgodził, jednak jego siostra odmówiła.
- Dlaczego nie chcesz się bawić? - zapytali Sea i Li
- Dlatego, że będę musiała polować,a nie ma w ogóle żadnych zwierząt oraz wy będziecie odpoczywać i ja nigdy nie odpocznę jak nie złapię jakiegoś zwierzęcia.-odpowiedziała Eli. Jej rodzeństwo szybko zrobiło szybko naradę i doszło do pewnego wniosku.
- Mam pomysł! Nie będziesz musiała polować! Po prostu zaczniesz zbierać patyki, których jest dużo i będę udawać, że to mięso- zaproponowała Sea. Najstarsza z rodzeństwa po tej zmianie chętnie się zgodziła. Lwiątka zaczęły się wesoło bawić. Eli zbierała gałązki, Li patrolował teren, a Sea podejmowała "ważne" decyzje. Te "ważne" decyzje to były np. : czy powinna przejść się na spacer, czy może zostać w "domu" i tym podobne.
Dzisiaj wyjdzie 3 rozdział , ale mam parę ważnych komunikatów.
1. Po 6 rozdziałach (prawdopodobnie) zrobię konkurs z nagrodami.
2. Przypuszczam, że zacznę zadawać pytania pod koniec notatki.
3. Jeśli mi się uda zacznę robić ankiety.
4. Postaram się, żebym robiła szybciej opowiadania.
"Zaginiony"
Pewnego ranka Li wstał i wyszedł z groty. Rozejrzał się i zobaczył... coś białego co pokrywało polanę, Lwią skałę i drzewa! Lwiątko było bardzo zdziwione tym widokiem. Natychmiast obudził mamę i zapytał co to jest.
- Li, daj mi spać- odburknęła Kiara
- Mamo no chodź!- zawołał
W końcu Kiara wstała z groty oraz zobaczyła biały puch.
- Co to może być?- zastanawiała się głośno lwica- Obudź dziadka, Li
Dziecko obudziło Simbę i przez przypadek też Nalę. Dziadkowie stwierdzili, że nigdy czegoś takiego nie widzieli. Zbudzona tymi hałasami z trudem, ale jednak bezszelestnie wyszła Sarabi i zabrała głos.
- To jest śnieg- powiedziała
- A co to jest śnieg?- zapytała Eli, która wyszła z jaskini.
- Śnieg to ... puchowa pierzynka dla natury- odpowiedziała zmieszana lwica
- A skąd się wziął?- zapytała mała Sea
- On? Z nieba- odparła niepewnie jej prababcia
Na chwilę zapadła cisza. Po chwili najmłodsza siostra cichutko powiedziała: " Mamo bardzo chce mi się pić. Czy mogę pójść do wodopoju z moim rodzeństwem?"
- Tak idźcie- odpowiedziała Kiara
Lwiątka szybko poszły i po chwili dotarły do jeziora. Nagle jednocześnie na widok zbiornika wody krzyknęły:" Co to jest?!"
- Na nim jest jakaś pokrywa- powiedziała niepewnie Eli
- Zobaczę co to- odparł beztrosko Li i jeszcze siostry nie zdążyły krzyknąć" Stój!", kiedy on stanął na tafli.
- Ja na tym czymś stoję! Ja stoję!!!- krzyczało zachwycone lwiątko
- Zobaczę czy ja też- oznajmiły Eli i Sea. Siostry stanęły i były zdziwione, że nic się nie stało.
Nagle dziewczynki usłyszały dźwięk lizanej tafli. Odwróciły się i zobaczyły... Li' ego, który lizał taflę na jeziorze!
- To nie jest woda! To jest coś śliskiego! I co gorsza nie jest to woda!- powiedział podniesionym głosem Li
- Musimy iść do rodziców- odpowiedziała Eli i szybko dzieci dotarły na Lwią Skałę i opowiedziały co się stało. Kiara wysłuchawszy lwiątek, sama nie wiedziała co to jest. Już miała zapytać swoją babcię, kiedy nagle Simba odparł: " To jest lód"
- Tato skąd to wiesz?- zapytała Kiara
- Częściej zdarza się lód niż śnieg- odparł król Lwiej Ziemi i po chwili się uśmiechnął
Nagle podszedł do nich Kovu i zapytał: " Li czy ja dobrze zrozumiałem, że nie mogłeś się napić?"
- Tak tato- odparł chłopiec. Jego ojciec zaczął rozumować: " Jeśli mój syn nie mógł się wypić to oznacza że..." Dalej przyszły król nie mógł myśleć. Na kilka minut zapadła kompletna cisza.
Po chwili Kovu powiedział: " Jeśli nie ma niezamarzniętego źródła wody to stanie się tragedia. Jak lwy będą pić? Jak inne zwierzęta przetrwają? Co robić?" Słysząc te lamenty nagle z trudem wyszła Sarabi.
- Znam jedno miejsce, gdzie nigdy na niej niema lodu- zabrała głos stara lwica
- Gdzie się znajduje? - zapytał Kovu
- Zaprowadzę was tam- obiecała matka Simby
- Sprowadzę lwice, Kiarę i moje dzieci- rozpoczął spiczastonosy- daj nam kilka minut. Dobrze? Sarabi się zgodziła i po chwili wszyscy szli w kierunku rzeki, która nigdy nie zamarzała. Po godzinie wszyscy dotarli. Rzeka była szybka i dosyć głęboka. Przez chwilę drapieżniki się rozglądały i niektóre lwice wróciły do domu, a jeszcze inne zaczęły pić wodę.
- Muszę już iść, żeby zapoznać z tym miejscem inne zwierzęta- powiedział Kovu i odszedł. Niestety nie miał szczęścia i się okazało, że jak na złość wszystkie stworzenia poza nielicznymi okazami reszta poszła na Ziemię Law. Zielonoki musiał więc iść do tej odległej ziemi. Tym czasem Kiara przyglądała się zbiornikowi wody. Eli, Li'emu i Sea bardzo się nudziło więc postanowili się pobawić.
- Robimy zapasy?- zapytała dziarsko Sea
- No pewnie!- odpowiedziało jej rodzeństwo. Lwiątka natychmiast zaczęły się przepychać i wygrał Li.
- Cha! cha! Jestem najsilniejszy i na pewno zostanę królem!- krzyknęło lwiątko po wygranej walce.
- To wcale nie jest takie pewne.- odpowiedziała mu jego młodsza siostrzyczka.
- Przecież może to ja zostanę królową- zasugerowała nieśmiało Eli. Nagle lwiątka zaczęły się kłócić. Kiara to słysząc powiedziała: " Na razie nie planujemy wybierać przyszłego władcę. Każdy z was ma wady i zalety oraz wasz charakter może się zmienić- Dzieci słuchały jak zahipnotyzowane- Chodźmy już do domu dobrze?
- Mamo jeszcze trochę! Proszę!- powiedziało każde z lwiątek. Lwica przez chwilę się zastanowiła, a następnie zgodziła się oraz zabrała resztę lwic na Lwią Skałę